Günün sebzesi: Enginar

Açıklama Enginar ilk olarak Sicilya' da yetiştirildi. Yunanlılar ve Romalılar tarafından bilinen bir bitkiydi. M.S. 77 yılında Romalı doğa bilimci Pliny bu çirkin bitkiye adını veren ilk kişi olarak tarihe geçmiştir. Tarih kayıtları, zengin Romalıların, enginarı bal ve sirke ile hazırlayarak yemekten hoşlandıklarını belirtmektedir. 20. yüzyılın başlarında Amerikalılar tarafından yetiştirilmeye ve tüketilmeye başlamıştır. Enginar aslında dev bir çiçek bitkisinin tomurcuğudur. Eğer bitkinin çiçek açması beklenirse, çapı 20 cm' e yaklaşır ve menekşe renginde bir çiçek açar. Detaylı besin değerleri... Satınalma, Saklama, hazırlama... Kaliteli enginar, orta büyüklüktedir ve büyüklüğüne göre yoğun ve ağırdır. Taze enginarı elinize alıp biraz sıkıştırdığınızda çanak yaprakları gıcırtı sesi çıkarır. Çanak yaprakları diri ve enginarın büyüklüğüne uygun olmalıdır. İnce ve zayıf yapraklar enginarın kurumaya başladığına işaret eder. Enginar bütün olarak buzdolabında plastik bir poşetin içinde bir hafta süresince tazeliğini koruyabilir. Yaprakları temizlenmiş enginarın lezzetini kaybetmemesi için iki gün içinde tüketilmesi önerilir. Enginarı soğuk su altında temizlenmesi gerekir. Tomurcuğun alt bölümlerindeki büyük yaprakları kopararak, üst bölümdeki kısa yaprakları ise bıçak yardımı ile keserek temizleyebilirsiniz. Temizlendikten sonra hızlı bir şekilde rengi karardığından limon suyu içine koymak gerekir. Temizleme işlemi sırasında ellerde leke bırakabileceğinden plastik eldiven kullanılması tavsiye edilir.